Martin Luther ve 500. ­Yılını

      Martin Luther ve 500. ­Yılında

Reformasyon’un Sonuçları:

·         “Reformasyon” Avrupa tarihinde en derin izler bırakan olaylardan biriydi.

·        2017 yılında 500. yıl dönümü vesilesiyle Reformasyon’un etkileri ve kurucusu tartışılacak.

·        Bundan 500 yıl önce asli olarak Alman coğrafyasında doğan ve dünya tarihinde derin izler bırakan bir dönüşüm başladı.

·        O günden bu yana Hıristiyanlıkta Katolik Kilisesi’nin yanısıra Protestan mezhepler de var.

·        O dönemden ittibaren de bireyin vicdan özgürlüğü gelişti, ayrıca bugün bildiğimiz Almanca ve meslek anlayışı da gelişti.

·        O dönemde ger­çekleşen bu değişimlere günümüzde “”Reformasyon”” adını veriyoruz.

·        Bu büyük değişim küçük bir kent olan Wittenberg’de henüz yeni kurulan üniversitenin ilahiyat kürsüsünde ders veren genç bir keşiş olan Martin Luther’in (1483–1546) etkisiyle iyice alevlenen teolojik bir tartışma olarak başladı. 


·        Luther 1517 Ekiminde teolojik meselelere ilişkin 
o dönemde alışılageldiği üzere kamuya açık bir 
şekilde tartışmaya açmak istediği 95 tezini bir mektupla açıkladı.

·        Luther’in bu tezleri Wittenberg’deki saray kilisesinin kapısına asmasıysa muhtemelen bir efsane.

·        Her ne kadar amacı bu olmadıysa da Luther’in bu çıkışı, mevcut tartışmanın kızışmasıyla Hıristiyan kilisesinin bölünmesine ve onun ölümünden sonraysa Katolik ve Protestan 
hükümdarlar arasında mezhep savaşlarının çıkmasına yol açarak Avrupa’da ülke sınırlarının yeniden çizilmesini beraberine getirdi.

·        Luther daha sonra Protestanlık olarak adlandırılacak Papalığa karşı çıkan ve bireysel inanç üzerine kurulu bir teolojik anlayış geliştirmişti.

·        Augustinyen tarikatından ayrılıp evlenen Luther İncil’i Almanca’ya çevirerek ve büyük yankılar uyandıran pek çok yazıyı kaleme alarak bugünkü Protestan kiliselerini kurmuş oldu.

·        Günümüzde dünyadaki 2,2 milyar Hıristiyan’ın yaklaşık yüzde 37’si Protestan.

·        Alman nüfusunun yüzde 29’unu Protestanlar, yüzde 30’unu ise Katolikler oluştururken yüzde 34 herhangi bir dine bağlı değil.

·        Luther’İin Latince yazdığı 95 tezi kültürel 
hafı­zadaki yerini Wittenberg’deki kilisenin ka­pısına çakılı şekilde aldı.

·        Bu nedenle 2017 yılı 
başta Almanya olmak üzere dünya genelinde Reformasyon’un 500. yıldönümü olarak kutla­nacak:

·        Alman hükümeti ve kilisenin organize ­edeceği büyük etkinlikler, anma ve kutlamalar, sergiler ve konferansların yanısıra 31 Ekim 2017 tarihi ilk defa tüm ülke genelinde resmi tatil ilan edilecek.

·        Reformasyon’un yıldönümü aslında Almanya’da kutlamalarına büyük ağırlık verilen bir yıldönümü oldu.

·        Alman Protestan Kiliseleri (EKD) ve devlet tarafı 2008 yılından başlayarak on yıl sürecek bir “Reformasyon On Yılı” başlattı ve her yıl farklı konuları ele alarak ve böylece Reformasyon’un kapsamlı içeriğini çok yönlü bir şekilde değerlendirerek 500. yıldönümü kutlamalarına da hazırlanmış oldu.

·        Eşzamanlı olarak hem Federal Hükümet hem 
de çeşitli eyaletler bazında “Luther 2017” kutlamaları için pek çok ofis açıldı.

·        Federal Yönetim özellikle Reformasyon’un sanat, kültür, toplum 
ve siyaset gibi alanlardaki etkilerini ve kazanımlarını ön plana çıkararak aynı zamanda Almanya’yı “Reformasyon’un beşiği” olarak tanıtmayı ve bu büyük mirasının yaşamasına aracı olmayı hedefliyor.

·        Reformasyon’un Alman, Avrupa ve dünya tarihinin en sarsıcı olaylarından biri olduğu tartışılmaz.

·        Almanya ve Avrupa başta olmak üzere Batı kültürü genelinde teolojik, tarihi, zihinsel ve siyasi kimlik anlayışları üzerinde derin izler bırakan Reformasyon aynı zamanda Alman dilinin yanısıra hem müzik ve sanat alanlarında büyük bir etki yarattı, hem eğitim alanına yeni bir yön veren değişimleri tetikledi, hem de nihayetinde öz sorumluluk sahibi yurttaş konseptinin ortaya çıkmasını sağlayacak toplumsal ve siyasi katılımın temellerini atmış oldu.

·        Reformasyon olmasaydı dünyanın pek çok açıdan bambaşka bir yer olacağı konusunda yaygın bir 
fikir birliği süregidiyor.

·        EKD’nin Kilise Ofisi 
Başkan Yardımcısı ve Reformasyon yıldönümüne yönelik kutlamaların genel düzenlemesinden ­sorumlu yetkilisi olan Thies Gundlach ayrıca ­günümüzde temel ön kabullerin yeniden sorgulanmakta olduğu “bir tür reformasyon öncesi dönemden” geçtiğimize inanıyor.

·        Gundlach ayrıca Luther’in “Augustinyen” keşişliğinden kurumların dayattığı koşullardan bağımsız inanç özgürlüğünün kaşifliğine uzanan yolunun özgürleşmeye ­giden yolların arketipi olduğu görüşünde.

·        Fakat ne tarihçiler ne de ilahiyatçılar Reformasyon’u salt bir tarihsel bir özgürleşme öyküsü olarak ele alıyor.

·        Eğer hedef bu olsaydı tarihçilerin yıldönümü kutlamalarına davet edilmemesi gerekirdi.

·        Zira onların Luther’in Yahudi düşmanlığıyla dolu yazılarından mezhep savaşlarına Reformasyon tarihinin kutlamaya pek de elverişli olmayan yönlerine parmak basacaklarına şüphe yok.

·        Fakat bu konular da Reformasyon’un 500. yıldönümü etkinliklerinde özellikle de EKD’nin inisiyatifiyle ele alınacak.

·        Düşünce tarihi açısından bakıldığında Luther’in birçok öncülü vardır; ama Luther 
cesareti ve becerisi sayesinde, matbaanın da sağladığı imkanla Avrupa’da dikkatleri üzerine çekmesiyle ve de dönemin siyasal ortamının desteğiyle öne çıkabildi.

·        Fikirleri yıldırım hızıyla yayıldı. Yine de Reformasyon’un tarihi, tüm tarihsel ­süreçler gibi içinde pek çok çelişkiyi barındırıyordu ve ucu açıktı:

·        Reformasyon, Ortaçağ anlayışından kopmuş bir şey değildi, onun içinden doğdu.

·        Ortaçağ “karanlık bir çağ” değildi.

·        Günümüzde modern olarak algılanan pek çok fikir aslında o dönemde şekillenmişti.

·        Bu anlamda Reformasyon Ortaçağ düşüncesinin aşılması değil onun zirvesine ulaşmasıdır.

·        Ayrıca Reformasyon yalnızca Luther’le sınırlı değildi.

·        Luther her ne kadar merkezi bir figürdüyse de Reformasyon’un erken dönemlerine yön veren pek çok kişiden biriydi.

·        Bu bağlamda tıpkı Reformasyon’un kendisi gibi Ortaçağın son dönemlerini de büyük bir çeşitlilik dönemi olarak ele almak gerekir.

·        Aslında “Reformasyon dönemi” tanımının kendisi de yanıltıcı:

·        Bu süreç yalnızca Reformasyon’un gerçekleştiği dönemi değil Rönesansı da kapsıyor.

·        Reformasyon’da büyük rol oynayan isimlere EKD’nin her fırsatta işaret etmeyi görev bildiği Huldrych Zwingli ve Johannes Calvin gibi çağdaşı olan reformcuların yanısıra sanatçı Leonrdo da Vinci ve tarihçi ve devlet adamı Machiavelli gibi Rönesans’ın büyük isimleri de dahil.

·        Dolayısıyla ancak Luther aracılığıyla yenilenen Katolik Kilisesi’nin düşüşü teorisi artık herhangi bir geçerliliğe sahip değil.

·        Tarihçi Thomas Kaufmann’a göre Reformasyon tarihinin bütünü “Ortaçağın son dönemindeki çok büyük çeşitliliğe sahip dindarlık anlayışı, teoloji ve kültürle” doğrudan ilintili.

·        Reformasyon’un tarihte sahip olduğu yer konusunda yürütülen çalışmalaraysa farklı görüşler hakim.

·        Burada “beklenmedik ve ani bir sıçrama anı”ndan mı yoksa “yavaş yavaş gelişen bir dönüşüm”den mi söz edilmesi gerektiği konusunda tartışmalar sürüyor.

·        Fakat uzmanlar kendi içinde kapalı ve tekil bir Reformasyon yerine çoğul bir Reformasyon süreci olduğu konusunda hemfikir.

·        Kaufmann’a göre Luther sonraki kuşaklar tarafından “çok farklı isteklerin, umutların, düşmanlık duygularının ve hayallerin” yansıtıldığı bir figür olarak algılandı.

·        Öte yandan kilise 
tarihi uzmanı Volker Leppin’in dile getirdiği ve tarihçilerin de üzerinde mutabık oldukları üzere “yeri doldurulamaz bir kişilik”ten ziyade bugün bizim bakış açımıza çok da uymayan, birçok bakımdan bizim algımıza “yabancı” bir adamdı.

·        Gene de Luther’in büyük etkileri beraberinde getiren bir sürecin kaynağı olduğu ve bugün dahi olageldiği kabul görüyor.

·        Bunu onun ortaya koyduğu (Hıristiyan) özgürlük anlayışında görmek mümkün.

·        Luther 1520 yılında yayınladığı “Hıristiyanın Özgürlüğü Hakkında” başlıklı yazısında Hıristiyan inancına sahip birinin bir yandan her şeyin “özgür efendisi” olduğu ve kimsenin tebaası olmadığı, bir yandan da “sadık bir kul” olarak herkesin tebaası olduğu üzerine kurulu bir anlayışı getirmişti.

·        Luther bu teziyle insanın “içsel” ve dışsal” yönüne ilişkin beraberinde pek çok sonucu da getirecek bir ayrım yapmıştır:

·        Bu ayrım, Hıristiyanlığın merkezine “inancı” koyan Protestan teolojisinin temelini oluşturur:

·        Buna göre ruhun (içsel) selameti için ne “eserler”, ne “yasalar” belirleyicidir, ne de kilise, yani “dışsal” olan hiçbir etken belirleyici değildir, sadece ve sadece inanç ve Tanrı’nın rahmeti geçerlidir.

·        Luther’i özgürlük kavramı esas olarak teolojik alana dair bir kavram olsa da farklı şekillerde de algılanmıştır.

·        Daha o zamanlar Alman Köylü Savaşları (1523–1526) sırasında dahi bu özgürlük kavramının siyasi bir düzlemde ele alınması durumuyla karşılaşılmıştı.

·        Her ne kadar “Luther” bu anlayışı reddettiyse de itaatkarlığın reddi bağlamındaki özgürlük anlayışı büyük bir etkiye sahipti.

·        Pek çok farklı taraf Luther’in tezlerini kendine mal ederek kimi örneklerde ulusal, sosyal ya da siyasi bağımsızlığı temellendirmede kullandı.

·        Oysa Luther modern özgürlük anlayışını ortaya koymamıştı.

·        Onun yaptığı, özgürlük kavramının farklı yönlere evrilebileceği bir diyalektiği güçlendirmesiydi.

·        “Tezlerin halka açıklanmasının” 500. yıldönümünde Reformasyon’u anmak için pek çok sebep var.

·        Bunlardan biri Reformasyon’un kültürel ve sosyal tarih açısından önemli bir kırılma olması.

·        İlahiyatçı Ulrich Duchrow’a göre en önemlisi Reformasyon’un henüz sonuçlanmamış olmasıdır.

·        Ona göre hala devam eden Reformasyon “dini, ­milli, bölgesel ya da çıkar bazlı sınırları aşarak herkesi kucaklayabilen” yeni bir kilisenin kurulması demek.

·        “Reformasyon teolojisinin kolonyalizm sonrası bu yorumu” açık ve net bir şekilde bugüne ve şimdiye karşılık gelmeli.

·        Bu bakış, Luther’in inancın bireyin anlayışında temellenmesi yaklaşımına da uygun düşüyor.

·        Zira Luther için Hıristiyanlık her şeyden önce “inancın hayata geçirilmesi” demektir.

·              05.07.2016

 

.       KAYNAK:   www. deutschland. de /tr/ topic/

.             GÖNEN ÇIBIKCI: 26.12.2020 ........

Daha kısa karantinalar

 Daha kısa karantinalar aslında COVID-19 salgınlarını önlemeye yardımcı olabilir

İki haftalık karantinalar zihinsel sağlığı ve finansmanı zorlar. 

Yeni araştırmalar, haftalık kısıtlamaların bu yükü hafifletebileceğini ve temas izlemeyi iyileştirebileceğini gösteriyor.

17 ARALIK 2020

Fotoğrafçı Justin Jin'in babası, Kasım ayı sonlarında Çin'de evinde tıbbi bir acil durum yaşadığında, Belçika'da yaşayan Jin, hemen yanında olmak için bir uçak bileti aldı. Ancak COVID-19 salgını, genellikle basit yolculuğu iki buçuk haftalık bir sıkıntıya dönüştürdü.

Çin'de virüs artık iyi kontrol ediliyor, bu nedenle hükümet yolcuların hastalığı yeniden başlatmasını önlemek için dikkatli bir şekilde koreografiye tabi tutulmuş bir dizi ihtiyati adım attı. Uçağa atlamadan kırk sekiz saat önce Jin, iki tür COVID-19 testi yapmak zorunda kaldı - biri parmak ucunu içeren antikorlar için ve burun sürüntüsünü içeren bir genetik test.

Sonuçlar, Çin büyükelçiliğinin o gemiye binmeden önce onaylaması için bir uygulamaya yüklendi. Uçuş sırasında tüm uçuş görevlileri baştan ayağa kişisel koruyucu ekipman giydi. Yolcular varışta başka bir teste tabi tutuldu ve ardından test sonuçlarına bakılmaksızın 14 gün boyunca sıkı gözetim altında kalacakları bir karantina oteline götürüldü.

Otel karantinası katıydı: her yolcu bir odada izole edildi ve kapılar bir kamera ile izlendi, böylece herhangi biri dışarı çıkarsa güvenlik hemen uyarılacaktı. Her yeni varışta odalar ve koridorlar fümigasyona tabi tutuldu. 

Yemekler kapıya teslim edildi ve doktorlar 14 gün boyunca günde iki kez ısı kontrolü yapmak için geldiler. Jin'e sifonu çekmeden önce tuvaletini sterilize etmesi için bir kova ve dezenfektan verildi.

Jin, "Herkes bana çok dikkatli davrandığı için bir UFO'ya kaçırılan bir örnek olduğumu hissettim" dedi.

Jin'in deneyimi, 14 günlük karantinaların COVID-19 ile norm haline gelmesinden bu yana dünya genelinde yaşanan hayal kırıklıklarına değiniyor. 

Dikkat akıllıca olsa da, araştırmacılar artık bu kadar uzun önlemlerin gerekli olup olmadığını merak ediyor ve kamu güvenliğini koruyan daha kısa alternatifler ortaya çıkarıyor. 

Karantinalar maliyetlidir, soyutlanmış olanların ruh sağlığını ve mali durumunu ve ayrıca bu önlemleri uygulayan hükümetlerin ve şirketlerin kaynaklarını zorlamaktadır. 

Daha kısa karantinalar bu yükü hafifletebilir, ancak bu eksen aynı zamanda insanların karantina alabileceği alanlar, hızlı testlere erişim ve yemekler ve ilaç gibi diğer ihtiyaçlar için destek gibi daha iyi lojistik gerektirir. 

Bu yatırımları yapmak, potansiyel olarak insanların gönüllü yönergelere uyumunu artırabilir.

Daha kısa karantina talepleri, koronavirüslü kişilerin dokuz veya 10 gün sonra bulaşıcı görünmediğini gösteren akademik raporlarla destekleniyor. Ek olarak, yeni araştırmalar, daha akıllı test stratejileriyle birlikte daha kısa karantinaların COVID-19 bulaşma riskini azaltmak için aslında 14 günden fazla karantina yapabileceğini gösteriyor.

Bu yeni çalışmalar, 2 Aralık'ta ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerinin neden karantina için iki yeni seçenek açıkladığını açıklıyor . CDC, mümkün olduğunda hala 14 gün önermektedir, ancak bir kişi hala semptom göstermiyorsa ve potansiyel maruziyetten sonra beşinci gün veya daha sonra negatif testler varsa, bir hafta sonra kendi kendilerine uyguladıkları karantinayı sonlandırabilirler. 

Alternatif olarak, bir kişi teste erişemezse, 10 semptomsuz gün sonra karantinadan çıkabilir.

Harvard Tıp Fakültesi'nden hesaplamalı epidemiyolog Maimuna Majumder , insanların önerilen süre boyunca karantina altına almamasının ana nedeninin, özellikle birçok işçinin hastalık izni olmadığı Amerika Birleşik Devletleri'nde kaybedilen ücretler olduğunu açıklıyor . 

İskoçya'daki St. Andrews Üniversitesi'nde bulaşıcı hastalıklar doktoru Müge Çevik , Birkaç istisna dışında ( Vermont eyaleti gibi ) Avrupa ve Kuzey Amerika'daki hükümetler, maddi kayıplara uğrayacakları veya kalabalık konutlarda yaşayacakları için karantina alamayanları desteklemek için yeterince şey yapmadılar, diye ekliyor .

Çevik, "Gelir yardımı çok önemli. Teste çok fazla vurgu yapıldı, ancak yeterince desteklenen izolasyonu vurgulamadık." "Kendi kendine izolasyon, tüm dünyada test ve izleme programlarında en zayıf halka olarak bırakıldı."

Karantinaları sıkıştırmak için enfeksiyonun seyrini anlamak

Hapsedilmekten birkaç gün kurtulmanın yanı sıra, karantina süresinin kısaltılması, koronavirüs kümelerinin oluşmadan önce önlenmesine yardımcı olabilir. 

Son zamanlarda, biyoistatistikçi Jeff Townsend liderliğindeki Yale Halk Sağlığı Okulu'ndaki araştırmacılar, tam da bunu gösteren matematiksel modeller geliştirdiler. COVID-19 testini kısaltılmış bir karantina ile stratejik olarak birleştirmenin, potansiyel olarak maruz kalmış kişilerin yükünü hafifletebileceğini buldular.

Bir karantina ancak en bulaşıcı oldukları dönemde pozitif vakaları yakalarsa başarılı olur. Yale'nin çalışması, SARS-CoV-2'nin kuluçka dönemine veya insanların enfekte olduktan sonra semptom geliştirmelerinin ne kadar sürdüğüne ilişkin yeni verilere dayanıyordu. 

Ayrıca, araştırmacıların bu yıl virüsü başkalarına bulaştırma yeteneğinin hastalığın seyri boyunca nasıl değiştiğini ve bunun viral yük, bir kişinin vücudundaki saptanabilir mikrop miktarı ile nasıl karşılaştırıldığını öğrendiklerine de baktı.

Yaz gelmeden önce, bilim adamları SARS-CoV-2 viral yükünün maruz kaldıktan sonra katlanarak arttığı, beş gün sonra zirveye çıktığı ve ardından yavaşça azaldığı konusunda kabaca bir fikre sahipti . 

Semptom başlangıcı da tipik olarak bu beş günlük işaret civarında meydana geldi. Bununla birlikte, raporlar ayrıca, vakaların maruz kaldıktan iki ila 10 gün sonra koronavirüsü bulaştırdığını göstererek, virüs ve semptomları tespit etmek için tatlı noktanın - beş gün - insanların en bulaşıcı olduğu zamanı gerçekten tanımlayıp tanımlayamayacağına dair soruları gündeme getirdi.

Bu bilgileri birleştiren Yale ekibi, bir ön çalışmada , giriş ve çıkışta polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) testi ile sekiz günlük bir karantinanın, koronavirüs yayılmasını önleme açısından test yapılmadan 14 günlük bir karantina kadar iyi veya daha iyi olduğunu bildirdi. 

Bir uyarı:

Testin, şu anda inkübasyon penceresi ve bulaşıcılık hakkında bilinenlere göre, sonuçların 24 saat içinde ulaşmasıyla, karantinanın yedinci gününde uygulanması gerekiyor.

Yale araştırmacıları bu stratejiyi gerçek hayatta, Avustralyalı BHP şirketinin sahip olduğu iki açık deniz petrol ve gaz kulesinde denediler. Bir petrol platformunun sıkı sınırları, yüksek derecede bulaşıcı bir hastalığın gelişmesi için ideal bir yerdir. 

Ancak bir salgını kontrol altına almak için kapatmak son derece pahalı olacak ve şirkete milyonlarca dolara mal olabilir, bu nedenle çalışanlarını güvende tutmak ve operasyonları sürdürmek için en uygun yolu bulmaya motive edildi.

Çalışmadan önce koronavirüs hakkında çok az şey bilinirken, BHP tüm çalışanlarını üç günlük karantinaya girmeden önce test ediyordu.

Haziran ayından itibaren, bir teçhizat beş günlük periyotlara taşınırken, ikinci teçhizat karantinalarını Ağustos ayından itibaren yedi güne uzattı. Test, insanlar karantinaya girdiğinde ve tekrar çıkmaları planlandığında gerçekleştirildi.

Ekip, aşamalı senaryolara bakarak, giriş testinin tek başına birkaç vakayı kaçırdığını gösterdi. 5 günlük planda çıkış taraması toplam pozitiflerin üçte birini yakaladı. 

Yedi günlük seçenek için oran yarı yarıya yükseldi. Genel olarak, bu stratejiler 16 enfekte mürettebat üyesini açık deniz teçhizatına kadar yakaladı ve 11 gün sonra yapılan takip testleri sıfır pozitif vakayı ortaya çıkardı. 

Ekip potansiyel faydaları hesapladığında, giriş ve çıkış testleriyle birlikte yedi günlük bir karantinanın karantina sonrası aktarımın yüzde 98'ini önleyebileceğini tahmin ettiler.

Townsend'e göre paket servisi, biri karantinaya girdiğinde olumsuz bir testin yanlış bir güvenlik duygusu üretebileceğidir ve çıkış yapmaları gerektiği zaman test etmek, bulaşıcı bireyleri yakalamanın ve onları kendi kendine tecrit altında tutmanın anahtarıdır. 

Ekibinin sonucuna göre, testi yedi günden fazla ertelemek faydalı olmadı. Townsend, planlarının o kadar başarılı olduğunu ve diğer petrol ve gaz şirketlerinin de benzer politikalar uyguladığını söylüyor.

Yale deneyi, tatillerde geniş aile ve arkadaşlarıyla ziyaret etmeye hazırlananlar için önemli bir dersi de ortaya çıkardı. Townsend, olabildiğince uzun süre önceden karantinaya almanın yanı sıra, ailenizi ziyaret etmeden önce test edilmeyi beklemenizi önerir. 

Enfeksiyon sırasında çok erken test yaparsanız, viral yük tespit için çok düşük olabilir ve yanlış bir negatif sonuç alırsınız.

London School of Hygiene and Tropical Medicine'deki araştırmacılar tarafından yapılan bir başka ön baskı çalışması , uluslararası gezginler için stratejileri araştırırken benzer sonuçlar buldu: Yedinci günde bir PCR testi ile varıştan sonra sekiz günlük bir karantina, bulaşma riskinde benzer bir azalma sağlar. testsiz 14 günlük karantina. 

Dahası, Çevik ve meslektaşlarının 19 Kasım'da The Lancet Microbe'da yayınladıkları çalışmaların kapsamlı bir analizi, SARS-CoV-2 için kuluçka penceresini doğruladı - ancak COVID-19 vakalarının dokuz gün sonra canlı virüs üretmediğini de gösterdi. hastalık, daha kısa karantina pencereleri için motivasyonu daha da destekliyor.

Daha kısa karantinalar, daha kolay temas takibi?

Daha kısa karantinalar, enfeksiyon kontrolünün üçüncü ayağı olan temas takibinin etkinliğini de artırabilir. İnsanlar bazen iletişim izleyicilere sosyal yaşamları hakkında bilgi vermekten çekinirler. 

Yüksek riskli faaliyetlere kabul edilmekten kaynaklanan korku ve damgalanmaya ek olarak, arkadaşlarınızın kendi kendilerini izole etmelerinin isteneceğini bilerek isimlendirmeniz konusunda çok fazla baskı var. 

Örneğin Birleşik Krallık'ta, mevcut test ve izleme sistemi temasların yalnızca yaklaşık yüzde 20'sini kapsıyor ve bunlar çoğunlukla hane halkı bağlantıları; sistem potansiyel olarak etkilenen birçok insanı bulamıyor.

Çevik, "Tüm bu sistem, destekli bir tecrit veya karantina olmadan gerçekten çalışamaz çünkü her aşamada başarısız oluyor" diyor.

En yüksek enfekte olma ve virüsü yayma riskine sahip temas noktalarına odaklanmanın, örtü teması takibi yapmaktan daha etkili olabileceğini öne sürüyor. İkincil enfeksiyonların neredeyse yüzde 80'i vakaların yüzde 20'si ile bağlantılıdır. 

Çevik, "Tüm vakaların tüm temas noktalarına ulaşmamız gerekmiyor," diyor, ancak yetkililer koronavirüsü ileriye doğru yayma olasılığı en yüksek olanlara öncelik verebilir.

Yakın tarihli bir çalışma makalesinde , Majumder ve doktora sonrası araştırmacı Andrew Perrault , Çevik'in önerdiği şeyi tam olarak yaptı. Amaçları, kapsamlı yönergeleri risk temelli bir yaklaşımla değiştirerek toplam karantina günü sayısını azaltmaktı. Karantina süresi, ilgili kişinin enfeksiyonu alma ve onu başkalarına iletme şansına bağlı olacaktır.

Perrault, "Risk temelli karantina sistemi fikri, semptomlar için belirli bir bireyin temaslarını gözlemlemektir." aynı maruz kalma olayının daha sonra semptomlar geliştireceğini de ekliyor.

Tipik olarak, onaylanmış bir COVID-19 vakası, bir izleyiciye temas sağlar, bu kişi daha sonra tüm bu insanlara ulaşır ve onlardan iki hafta boyunca karantinaya almalarını ister. Risk tabanlı bir sistemde, bir temas izleyici, belirli bir olayda maruz kalan herkesi izler. 

Bu bireylerden bazıları semptomatik hale gelirse, hepsi karantinaya devam etmelidir. Ancak birkaç gün sonra hiçbirinde semptom gelişmezse, herhangi birinin enfekte olma riski düşüktür ve hepsi erken salınabilir.

Perrault, "Bu yaklaşımın avantajı, aynı sayıda karantina gününde daha fazla aktarım azalması elde etmenizdir çünkü ilk önce en büyük yayıcıların peşine düşersiniz," diye açıklıyor Perrault. 

Bu yaklaşım aynı zamanda karantinaya uyma motivasyonunu da artırıyor: Majumder, bir kişi aynı kaynaktan başka bir temasın semptom geliştirdiğini bilirse, karantinadan çıkma olasılığının azalacağını açıklıyor.

İletimi simüle etmek için bir bilgisayar modeli kullanan Perrault ve Majumder, riske dayalı bir karantinanın, özellikle çıkış testi ile birleştirildiğinde, iletim riskini düşük tutarken karantina günlerinin sayısını azaltabileceğini tahmin ediyor:

Eski CDC yönergelerine göre, Bir ilk yayıcıya bağlı tüm kişiler için karantinada geçirilen günler ortalama olarak 62,1 iken, risk bazlı plan kapsamında bu sayı 36,1 güne düşürülür.

Tatil seyahati için en önemli nokta, en iyi uygulamaların CDC'nin orijinal önerilerinden çok farklı olmayabileceğidir, çünkü bu yeni yaklaşımlar, hızlı geri dönüş süreleriyle test etme, sağlam temas izleme personeli gibi evrensel olarak mevcut olmayan kaynakları gerektirir ve yerel liderlerden satın alma.

Majumder, "Buradaki anlaşma şudur:

Karantina bölmenizin dışında veya evinizin dışında arkadaşlarınızla ve ailenizle tatiller için bir araya gelmek istiyorsanız, yine de iki hafta karantinaya almanız gerekir. Gerçekten de bu," diyor Majumder.

https://www.nationalgeographic.com/science/2020/12/shorter-quarantines-could-help-prevent-coronavirus-outbreaks/

 

Öğretmen Gönen ÇIBIKCI, 2020.12.18 /

 

 

 

Neden Noel ağaçlarımız var?

 Neden Noel ağaçlarımız var? 

Bu tatil geleneğinin arkasındaki şaşırtıcı tarih.

Estonya'dan Antarktika'ya kadar, bir zamanlar pagan olan bu sembol birçok garip biçime büründü

NOEL AĞAÇLARI tuhaf bir gelenektir, eğer düşünürseniz:

Her Aralık, dünyanın çeşitli bölgelerindeki insanlar en yakın ormana gider, bir ağacı keser, evlerine sürükler, onu ışıklar, süslemeler ve cicili bicili süslüyor - o zaman onu Ocak ayında belirsizce kaldırıma sürükleyin.

Ancak, pagan kış gündönümü kutlamalarının bir parçası olarak eski zamanlardan beri yaprak dökmeyen dallar, mevsimsel dekorların vazgeçilmezi olmuştur. 

Sydney Üniversitesi'nde dini araştırmalar profesörü Carole Cusack , bir e-postada , "Kış ortası festivallerindeki yaprak dökmeyen yapraklar, antik dünyadan beri gelenekseldi, yaşamın ve ışığın ölüm ve karanlığa karşı zaferini simgeliyor" diyor .

Bu pagan geleneklerin, bildiğimiz şekliyle geleneğe tam olarak ne zaman ve nerede dönüştüğünü tam olarak belirlemek zordur:

Birkaç ülke Noel ağacının doğum yeri olduğunu iddia ediyor ve bunların ne anlama geldiğini açıklamaya çalışan rakip mitolojiler var. 

Ancak Noel ağaçları dünyanın dört bir yanında görünürken, kökenleri bol miktarda yaprak dökmeyen ormanlara sahip bölgelere, özellikle de kuzey Avrupa'ya kadar izlenir. İşte Noel ağacının nasıl modern bir ikona dönüştüğüne ve bu arada yeni geleneklere nasıl ilham verdiğine bir göz atın.

Kuzey Avrupa'da rakip iddialar

Letonya ve Estonya , ilk Noel ağacına ev sahipliği yaptığını iddia ediyor. 

Letonya, Noel ağacı geleneklerini, Kara Kafalar Evi olarak adlandırılan bir tüccar loncasının şehrin içinden bir ağaç taşıdığı, süslediği ve daha sonra yaktığı 1510 yılına kadar izler. 

Bu arada Estonya , 1441'de başkenti Tallinn'de aynı lonca tarafından düzenlenen benzer bir festivalin kanıtı olduğunu söyleyerek bu iddialara karşı çıktı .

Tarihçiler her iki iddiaya da şüphe düşürdüler. Riga Letonya Milli Kütüphanesi Gustavs Strenga anlattı New York Times guild'in şenlikler Noel muhtemel ilişkisiz olduğunu 2016 yılında. 

Ancak bu, bu iki ülkeyi övünme hakları için savaşmaktan alıkoymadı - ve Riga'nın Belediye Binası Meydanı'nda ilk Noel ağacının yerini anan bir plaket .

Almanya'da Noel ağacının kökeni

Bunun yerine Cusack, bildiğimiz şekliyle Noel ağacının 16. yüzyılda Alsas bölgesinde doğmuş olma ihtimalinin daha yüksek olduğunu söylüyor. (Şimdi parçası Fransa , bölge olarak kabul edildi Alman zamanda bölge.) Tarihi kayıtlar gösteriyor bir Noel ağacı içinde Strasbourg Katedrali'ne büyüdü o 1539-ve gelenek Freiburg şehir yasaklı olduğu bölgede bu kadar popüler büyümüştü o 1554'te Noel için ağaç kesmek.

Folklor, ağacın anlamı için bir dizi farklı açıklama sunar. 

Bazıları, Adem ve Havva hakkında bir ortaçağ oyununda yer alan Cennet Bahçesi'nin bir sembolü olan cennet ağacından ilham aldığını öne sürüyor . 

Diğerleri Noel ağacının Noel piramitlerinden, yaprak dökmeyen dallarla süslenmiş ahşap yapılardan ve dini figürlerden evrimleştiğine inanıyor. 

Cusack, bu teorilerin bir özü olduğuna inanmıyor; bunun yerine, "Noel ağacının Hıristiyanlık bağlamında dini açıdan tarafsız olması amaçlanmıştı" diyor.

Yine de, gelenek Alman aileleri arasında yakalandı ve yıllar içinde yavaş yavaş bugün bildiğimiz şeye doğru gelişti. 

Cusack, Protestan reformcu Martin Luther'in , yukarıda parıldayan yıldızların olduğu bir gece yürüyüşünün ardından , 1882'de icat edilen bugünün elektrik lambaları yerine mumlarla Noel ağacına ilk ışık veren kişi olarak anıldığını söylüyor . 

Alman göçmenler, başka ülkelere yerleştiklerinde bu gelenekleri yanlarında götürdüler. Cusack, 18. yüzyılda Noel ağaçlarının tüm Avrupa'da olduğunu söylüyor.

Birleşik Krallık'ta ağaçlar moda oluyor

18. yüzyılın ortalarında Kral George III ile evlenen bir Alman düklüğünün prensesi Kraliçe Charlotte'un , ilk Noel ağacını kraliyet ailesine tanıttığı düşünülüyor . Ancak Noel ağaçlarını bugün oldukları mevsim simgesi yapan başka bir İngiliz kraliçesiydi.

1848'de Kraliçe Victoria ve kocası Prens Albert (başka bir Alman nakli), Illustrated London News , süslenmiş bir Noel ağacının etrafında toplanan ailelerinin bir resmini yayınladığında , dünyanın dört bir yanındaki kraliyet gözlemcilerinin hayal güçlerini yakaladılar . 

Kraliçe Victoria, zamanının trend belirleyicisiydi ve bu nedenle gelenek tüm dünyada yayıldı.

Şimdi, Londra'daki en ünlü Noel ağacı, her kış Trafalgar Meydanı'nı aydınlatan ağaçtır . Bu ağacın kendine ait zengin bir küresel tarihi vardır:

1947'de Norveç , Norveç hükümetinin daha sonra İngiltere'ye sığındığı İkinci Dünya Savaşı sırasındaki müttefikliği için bir şükran göstergesi olarak İngiltere'ye her yıl bir Noel ağacı verme geleneğini başlattı. Nazi işgali.

Amerika Birleşik Devletleri'nde ağaç aydınlatma törenleri

Almanya'nın Noel ağacı geleneği de muhtemelen Amerika Birleşik Devletleri'ne, Hessen birliklerinin Devrim Savaşında savaşmak için İngilizlere katıldığı 18. yüzyılın sonlarında geldi . Takip eden yıllarda, Alman göçmenler de geleneği ABD'ye getirdiler ve zamanla tarihçi Penne Restad , "diğer Amerikalılar için bir hayranlık noktası haline geldiklerini" yazıyor .

Amerikan aileleri, Philadelphia merkezli Godey's Lady's Book dergisinin Illustrated London News'den kraliyet ailesinin Noel sahnesini yeniden yayınlamasıyla 1850'den sonra Noel ağacını daha yaygın benimsedi . 

Ancak dergi, Victoria'nın tacını ve Albert'in kraliyet kuşağını bir Amerikan ailesinin tek bir versiyonuna dönüştürmek için düzenleyerek birkaç değişiklik yaptı.

Bugün, iki sevilen ABD Noel ağacının yakılması, ülkenin tatil sezonunu başlatma ritüelinin bir parçası. 1923'te Başkan Calvin Coolidge ilk Ulusal Noel Ağacının ışıklandırılmasını denetledi ; 

On yıl sonra, 1933'te New York City , o zamandan beri turistler ve New Yorklular için her tatil sezonunda mutlaka görülmesi gereken bir yer haline gelen Rockefeller Center'daki ilk Noel ağacını yaktı . 

Her iki ağaç da, II.Dünya Savaşı sırasındaki karartma kısıtlamaları nedeniyle karanlığa dönüştükleri 1940'larda birkaç yıl dışında her yıl aydınlatılıyor.

Rusya'da yılbaşı ağaçları

Noel ağaçları uzun zamandır Rusya'da bir gelenek olmuştur . Yine de bu günlerde her Aralık ayında Kremlin Katedrali Meydanı'nı aydınlatan parlak renklerle dekore edilmiş ağaçlar Noel için değil. 

Bunlar , Rus Devrimi'nin ardından Noel ağaçlarının yasaklanmasından doğan bir gelenek olan Yeni Yıl ağaçları veya yolka .

1920'lerde, yeni kurulan Sovyet hükümeti , Noel gibi "burjuva" gelenekleri olarak gördüğü şeyden başlayarak, dine karşı bir kampanya başlattı . Noel ağaçları ve diğer gümrüklerin yasaklanmasıyla laik rejim, vatandaşları bunun yerine Yeni Yılı kutlamaya teşvik etmeye başladı.

Ancak 1935'e gelindiğinde, Sovyet liderliği ağaca geldiğinde fikrini değiştirdi. Kıdemli bir Sovyet yetkilisi olan Pavel Postyshev, ailelerin Yeni Yıl Günü'nü "çok renkli ışıklarla parlayan köknar ağaçları" ile kutladıklarını öne süren bir gazete makalesi yayınladı . 

Ancak, 1990'larda Sovyetler Birliği'nin çöküşüyle ​​Noel sonunda Rusya'ya dönerken, Yeni Yıl ağacı o zamandan beri bir gelenek olarak kaldı.

Antarktika'nın hurda metal Noel ağacı

Güney Kutbu'nda ağaç bulunmamasına rağmen Antarktika bile Noel ağacı geleneklerinden nasibini aldı. 

1946'da, Antarktika'ya yapılan bir ABD Donanması seferinde bulunan mürettebat üyeleri , Kanada'dan bir ladin ağacını direklerine bağlayarak denizde Noel'i kutladılar . 

Yarım yüzyıldan fazla bir süre sonra, ABD Amundsen-Scott Güney Kutbu İstasyonu'ndaki araştırmacılar , hurda metalden , özel süslemelerle tamamlanmış bir Noel ağacı yarattı . 

Gelenek kısa bir süre devam etse de - demir işçileri her yıl yeni süslemeler ekleyerek - Ulusal Bilim Vakfı hurda metal ağacının artık Antarktika araştırma istasyonundaki Noel kutlamalarının bir parçası olmadığını söylüyor.

Yunanistan'ın Noel tekneleri

Yunanistan'da insanlar bir zamanlar ülkenin koruyucu azizi ve denizcilerin koruyucusu olan Aziz Nikolaos onuruna ağaç yerine Noel tekneleri süslediler . 

Aileler, denizdeki yaşamdan hoş bir dönüşü sembolize etmek için evlerinin içine sadece küçük ahşap tekneler koymakla kalmaz, aynı zamanda Selanik gibi şehirlerin meydanlarında şerefli tekneler şeref yerini alır.

Ancak günümüzde, Noel teknesi Noel ağacı tarafından gölgede bırakılmıştır. Ancak bu tür tekneler hala bazı ada topluluklarında görülebilir .

İskandinavya'da ağaç yağma

17. yüzyıldan beri İskandinav aileleri, Noel ağaçlarını tatlılar için atmadan önce yağmalamak için bir bayram günü ayırdılar. 

13 Ocak'ta gözlemlenen Aziz Knut Günü, adını 11. yüzyılda hüküm süren Kral Canute'den alıyor. Özellikle İsveç'te kutlanan tatil , Noel döneminin 12 gün olduğu diğer ülkelerden farklı olarak Noel'in 20. ve son günü olarak kabul edilir .

Aziz Knut Günü'nü kutlamak için aileler Noel ağaçlarına çocukların baskın yapması için kurabiye ve diğer ikramları asarlar . Bir aile ağacını süslemesini bitirdiğinde, insanlar törenle kapıdan dışarı atarken şarkı söylerler. (Norveç'te ağaç kesilir ve bunun yerine şömineye atılır.)

İsveçliler Noel süslerini daha önce kaldırmaya başladıkça St. Knut Günü gelenekleri azaldı, ancak İsveçli halk bilimci Bengt af Klintberg 2015'te TT haber ajansına geleneğin ülkenin geleneksel şiir ve tekerlemelerinde yaşayacağını söyledi.

YAYINLANAN 18 ARALIK 2020

https://www.nationalgeographic.com/travel/2020/12/christmas-tree-customs/?cmpid=org=ngp::mc=social::src=facebook::cmp=editorial::add=fbt20201218travel-newtravelchristmastreecustoms::rid=&sf241240665=1&fbclid=IwAR1oHiNAWDNmVJJc374CY25yXsEdalKcoo-1V7QXNjolgAvCxOaNNc9qGOw

 2020.12.18 / GÇ /